| Bloga Üye Oldunuz | 1 Arama Kriterleri içinde |
shrtrhn |
2008-12-02 19:03:24
|
Ne çok olmuş yazmayalı
Ne çok olmuş kalemi yüreğime dokundurmayalı… Şimşekler güneşli günlerimin derdiydi Parçalı bulutluyum şimdi Fırtınalı… Çok aldandım gökkuşağına Acı yağardı gökten Ben huzurla ıslandığımı sanırdım Meğer ne kadar çok acırmış sol yanım… Ne kadar çok acırmış da anlamazmışım Gökkuşağına aldanmıyorum şimdi Bulutlar dağılıyor Güneşi yeniden doğdurtuyorum ruhuma Yakında ki Çok uzak bir yoldan gelen İyi birine… Hesapsızdı, plansızdı Acıtmıyordu da… Ama sonu da yoktu başı da… Yüreğime dokundu yüreğiyle, Kapalı kapılar açıldı, örülü duvarlar yıkıldı. Ellerimi uzattım Tutarsa beni bu gök gürültüsünde diye Yağmurdan ıslanmış elleri sıcacıktı, Hep yanı başımdaymış gibi kavradı. Güneşler doğdu, ısındı içim, yandı, kaynadı… Nerden bilebilirdim? Nasıl kondururdum ona da gitmeyi Islanan elleri kayıyordu yüreğimden Ve çekip gidiyordu güneşiyle beraber Yine parçalı bulutluyum, fırtınalı biraz da Elbet seherde güneş doğacak, elbet gökkuşağı çıkacak Gün yeniden dönmeye başlayacak ruhumda Acılar yağacak, Şemsiyemi açıp ıslanmayacağım. Rüzgâr savuracak damlalarını, Kaçacağım, kaçacağım, kaçacağım… |
Önceki |
1
| Sonraki
